glasses-lensesWybór ich zależy od wady wzroku pacjenta i przeznaczenia zamawianych okularów. Szkła okularowe różnią się między sobą rodzajem materiału z jakiego są wykonane, oraz przeznaczeniem, a co za tym idzie – wyglądem.

Ze względu na rodzaj materiału użytego do produkcji soczewek wyróżniamy:
– soczewki mineralne – tradycyjne soczewki szklane,
– soczewki organiczne – soczewki wykonane z tworzyw sztucznych, są lekkie, nie tłuką się i mają doskonałe własności optyczne.
– soczewki o wyższym współczynniku załamania – zwykle są to soczewki organiczne, ale tworzą osobną grupę, ze względu na swe własności: z powodu wysokiej wartości współczynnika załamania są do 40% cieńsze od standardowych.
– soczewki poliwęglanowe lub trivex – lekkie soczewki o bardzo dużej twardości i wytrzymałości mechanicznej. Zwykle dla przykładu prezentuje się bezskuteczne próby rozbicia takich soczewek przy użyciu młotka.

Ze względu na różnice budowy wyróżniamy soczewki:
– jednoogniskowe – przeznaczone do korygowania wady wzroku przy aktywności jednego typu, np. mogą to być okulary tylko do czytania, albo do dali – do codziennego życia. Mogą więc być noszone cały czas, albo zmieniane w miarę potrzeb.
– dwupołówkowe – każde oko korygowane jest przez dwie połówki soczewek o różnych ogniskowych (mocach optycznych). Górna część przeznaczona jest do dali, a dolna część – do bliży. Oba segmenty oddzielone są wyraźną linią. Stosuje się je głównie przy presbyopii (starczowzroczności) tzw. “frankliny”, e-line, executive.
– dwuogniskowe (bifokalne) – wyróżnione są dwa segmenty o dwóch różnych ogniskowych. Górna część tych soczewek przeznaczona jest do dali, natomiast dolna do bliży (czytania). Można ich zatem używać do codziennego życia bez konieczności zmiany. Wadą ich jest brak korekcji odległości pośrednich pomiędzy dalą i bliżą. Stosuje się je głównie przy presbiopii (starczowzroczności)
– trzyogniskowe (trifokale)- składają się z trzech segmentów: górnego do dali, środkowego do pracy przy komputerze (odległość pośrednia) i dolnego do bliży. Poszczególne części są wyraźnie rozróżnialne i zauważalne. Stosuje się je głównie przy presbyopii (starczowzroczności)
– progresywne – są to soczewki z tzw. płynną ogniskową zależną od punktu, przez który patrzymy. Są nowoczesną alternatywą do soczewek dwuogniskowych (trzyogniskowych) – spełniają podobne zadanie, ale posiadają możliwość korekcji odległości pośrednich i są estetyczniejsze – nie ma wyróżnionych segmentów o różnych ogniskowych. Soczewki takie wyglądają jak soczewki jednoogniskowe. Stosuje się je głównie przy presbyopii (starczowzroczności)
– multigresywne – unowocześnione soczewki progresywne. Zasada działania jest identyczna, przy czym w odróżnieniu od soczewek progresywnych, gdzie wykorzystywano jedynie płaszczyznę zewnętrzną soczewki, w soczewkach multigresywnych krzywiznę soczewki tworzą obie jej płaszczyzny. Soczewki tego typu są dzięki temu dokładniejsze i dodatkowo nieco lżejsze (do około 20%). Stosuje się je głównie przy presbyopii (starczowzroczności)
– indywidualne – najnowsza generacja soczewek progresywnych. Soczewki takie są wykonywane na indywidualne potrzeby i uwględniające indywidualny proces widzenia oraz przyzwyczajenia. Soczewki tego typu są dzięki temu jeszcze dokładniejsze oraz charakteryzują się znaczną redukcją tzw “pływania obrazu” w obszarach peryferyjnych. Stosuje się je głównie przy presbyopii (starczowzroczności)

Istnieją również soczewki:
– asferyczne – w przeciwieństwie do tradycyjnych soczewek nie stanowią wycinka sfery. Pozwala to na wyeliminowanie efektu optycznego zmniejszania/zwiększania oczu i części twarzy, zmniejszenie zniekształceń obserwowanych obrazów, poszerzenie pola widzenia poprzez jednakową moc optyczną w każdym punkcie soczewki, oraz znaczne zmniejszenie ciężaru i grubości szkła.
– fotochromowe – soczewki, które pod wpływem słońca zabarwiają przypominając nieco okulary przeciwsłoneczne. Brak światła słonecznego powoduje, że soczewki te pozostają nie zabarwione, a w przypadku zredukowanego nasłonecznienia (np. przez szybę samochodu) zabarwiają się częściowo.

Dla podwyższenia jakości szkieł i komfortu ich noszenia stosuje się dodatkowo różne powłoki:
– utwardzająca – powoduje wzrost odporności na zarysowania; stosowana jest zwykle w soczewkach organicznych.
– antyrefleksyjna (antyodblaskowa) – powłoka eliminująca odbicie światła od powierzchni soczewki. Zaleca się stosowanie tego typu powłok przy pracy z komputerem, oraz przy jeździe samochodem. Powłoka ta jest konieczna przy soczewkach o wyższym współczynniku załamania. Może mieć dodatkowe właściwości antystatyczne, oleofobowe, hydrofobowe itp.
– absorpcyjna (barwna) – daje efekt zabarwionego szkła, soczewka posiada lekki kolorowy odblask.
– polaryzacyjna – zmniejsza odbicia światła od innych przedmiotów – do oka dociera tylko światło nieodbite. Odpowiednia głównie dla kierowców i wędkarzy.
– anty-UV – powłoka ta nie przepuszcza promieniowania ultrafioletowego.
– blueblocker – rozjaśniające i wyostrzające obraz wieczorem i we mgle – dedykowane głównie kierowcom.
– inne – tutaj można wymienić inne składowe dodatkowe możliwe uszlachetnienia lub warstwy powłoki antyrefleksyjnej jak np. dodatkowy filtr chroniący powyżej 360nm, właściwości oleofobowe, antystatyczne.

Soczewki organiczne czy mineralne?
Wybór wbrew pozorom nie jest łatwy. Należy rozpatrzyć kilka kwestii m.in. od:
– aktualnej korekcji
– wyboru oprawki
– osobistego podejścia do okularów

W przypadku dużych mocy warto przemyśleć kwestię wyboru materiału soczewek. Organiczne (plastikowe) są dużo lżejsze od mineralnych (szklanych); średnio różnica wynosi ok 40% na korzyść organicznych.

Przy wyborze oprawki ‘na żyłkę’ lub ‘bezobwódkowej’ zalecane są soczweki organiczne, ze względu na większą wytrzymałość materiału, obróbkę, montaż. Dla opraw ‘pełnych’ można stosować zarówno soczewki mineralne jak i organiczne.

Soczewki organiczne są bardziej odporne na pęknięcia, odpryski, uszczerbienia. Natomiast należy zwrócić większą uwagę podczas czyszczenia soczewek. Wymagają one większej dbałości, odpowiednich materiałów do czyszczenia: polecamy ściereczki z mikrowłókien.

W przypadku posiadania soczewek z powłoką antyrefleksyjną bez względu czy decydujecie się Państwo na soczewki mineralne (szklane) czy organiczne (plastikowe) przy nieprawidłowej pielęgnacji pierwsze ulegnie zniszczeniu właśnie powłoka – więc materiał z jakiego jest wykonana soczewka ma tutaj mniejsze znaczenie.

Coraz więcej producentów markowych produktów uszlachetnia swoje soczewki bardziej “śliskimi” powłokami antyrefleksyjnymi mającymi właściwosci: antystatyczne, oleofobowe, utwardzające. Co powoduje, że wytrzymałość mechaniczna powłoki antyrefleksyjnej staje się mocniejsza, zwiększając tym samym komfort użytkowania okularów: latwiejsze czyszczenie, odparowanie itp.

Wybór konkretnej oprawy pociąga za sobą konieczność montowania soczewek organicznych (plastikowych). Które tak naprawde są rozwijanym produktem, natomiast na soczewkach mineralnych (szklanych) nie są dostępne tak szerokie możliwości dodatkowych uszklachetnień jak właśnie na organicznych.